Historisch Zoetermeer – door Esther Wagenaar

Je boek verkoopt niet zomaar, daar moet je als schrijver wel wat voor doen. Een van de manieren is om op evenementen te staan bij de kraam van Celtica Publishing. Ik heb het dit jaar een aantal keren gedaan.

Comic Con, El Mundo Fantasia, Castlefest en Historisch Zoetermeer; ik kende het allemaal niet. Ik heb er nooit zo bij stilgestaan dat er festivals waren waar volwassen mensen (en soms hele gezinnen) in de meest prachtige kostuums rondlopen. En dat terwijl ik zelf toch ook van een verkleedpartij hou. Een leuke ontdekking waardoor ik zelf weer achter de naaimachine ben gekropen om mijn eigen kostuum te maken.

Helaas wil een liefde voor historie of fantasy nog niet zeggen dat bezoekers ook van lezen houden. Hele mensenmassa’s lopen onze kraam voorbij en de kramen naast ons (met allerlei hebbedingetjes) trekken steevast meer belangstelling. Als er wel belangstelling is, wil dat nog niet zeggen dat er ook een boek gekocht wordt. Diverse redenen worden daar voor gegeven. Logische zoals: “ik heb al zoveel boeken, dus nu nog niet”, “ik lees alleen e-boeken” of “ik kijk wel bij de bibliotheek”. Maar ook: “ik lees alleen in het Engels”, “ik hou niet van SF” of zelfs “de cover is te blauw”. Dat kan behoorlijk demotiverend zijn.

Gelukkig zijn daar ook de echte geïnteresseerden. Ook zij kopen niet altijd een boek, maar je hebt wel een leuk gesprek over boeken, lezen en schrijven. Als ze wel kopen, zijn ze ook echt enthousiast. Ik voel bij hen wat ik ook zelf ken als lezer: de zin om straks rustig in een goed verhaal te kruipen. Het zijn de mensen die weten dat boeken in ons genre een poort zijn naar een andere en nieuwe wereld.

Het mooie van festivals is ook het contact met andere schrijvers van Celtica en binnen ons genre. Evi F. Verhasselt, Patty van Delft, Jeffrey Debris en natuurlijk Rianne Lampers heb ik inmiddels een paar keer meegemaakt en het is altijd weer erg gezellig achter onze kraam. Bij Historisch Zoetermeer schoof ook Anaïd Haen aan en voor mij was het de eerste keer dat ik mijn redacteur persoonlijk heb ontmoet. De klik die we hadden tijdens de redactie periode, hebben we dus ook in het echt.

Maar het allermooiste van alle festivals is toch wel dat moment dat een lezer jouw boek wil hebben en je het mag signeren. Dat maakt alle ontberingen die er ook bij horen, meer dan goed.