Carine J.A. Maes

Carine J.A. Maes (1963) werd in Turnhout, België, geboren als oudste van zes kinderen. Ze schrijft verhalen voor iedereen die in magie gelooft, in haar schrijvershuisje in de Kempense gordel van smaragd. Ze woont er knus met haar man, hond en twee paarden. Creativiteit is voor haar een uiting van het bewaarde kind, diep binnenin. Van het kleine meisje, dat zich in een donker hok opgesloten, laat meedrijven op de golven van haar fantasie.

Carine was een levendig kind. Op school kon ze met moeite stilzitten. De juf van de laatste kleuterklas zei haar dat de duivel met haar voeten speelde en verbande haar regelmatig naar de bezemkast. Waarschijnlijk ligt daar het fundament van haar latere fascinatie voor het fantastische genre.

De kinderjaren worden niet voor niets ‘de wonderjaren’ genoemd. De lagere school in Herentals werd geleid door nonnen, die er in hun wapperende gewaden uitzagen als vleermuizen. Deze schepsels spraken onderling een vreemde taal (Frans!). Als negenjarige geloofde Carine dat de vrouwen in een geheimtaal informatie uitwisselden over hun kloosterschat.

Zuster Augustine onderwees de scholieren in ‘voordracht’. Dat viel bij de jonge Carine in de smaak, en ze keek uit naar het wekelijkse gedichtenuurtje.
Dan liet ze de non-dichteres één van haar eigen gedichten lezen. Ze werd getrakteerd op een donderpreek over het zondige en godslasterlijke karakter van de ‘aanbidding van de natuur’. Voor Carine droeg ook dat slechts bij tot de verwondering. Ze voelde dat de eerwaarde zuster ongelijk had, keerde zich af van al wat in uniform rondliep en besloot om ‘ondergronds’ te gaan.
Ze hield voortaan haar zielenroerselen voor zichzelf.

Na haar humaniora wijdde ze zich verder aan poëzie en kortverhalen. Ze liet die lezen aan één enkele goede vriend. Ze studeerde linguïstiek en geraakte in de ban van Russische schrijvers waaronder Toergenjew (De liefde van Klara Militsj) en Pasternak (Dokter Zhivago). Haar absolute favoriet is de fantastische, satirische roman van Mikhail Boelgakow, ‘De Meester en Margarita’.

Ze trouwde en schreef gedichten ‘voor de ladekast in haar slaapkamer’. Aan haar zoon en twee dochtertjes vertelde ze iedere avond voor het slapengaan, op dat ogenblik verzonnen sprookjes.

Wat is voor haar de definitie van een aantrekkelijk boek? Het bevat bij voorkeur avontuurlijke, fantastische, absurde en mysterieuze elementen. Ze is fan van de klassieke fantasyschrijvers zoals Guy De Maupassant, Tolkien en C.S. Lewis maar ook van het werk van Robin Hobb, J.K. Rowling en vele anderen.

Welke films blijven haar vooral bij? ‘Twelve Monkeys’, ‘Eternal Sunshine of the spotless mind’, en  ‘Dracula’ van Francis Ford Copolla.

2015 was voor haar het jaar van de ‘demystificatie’, het moment was gekomen om uit haar cocon te breken. Ze deelde haar gedichten en korte, magische verhalen op een blog. Ze experimenteerde met de kladversie van Raaf, die er enige tijd te lezen was in de vorm van een fantasy-sprookjesfeuilleton.
Deze sprookjesachtige fantasy verschijnt nog voor de zomer van 2018 bij Celtica Publishing.

Carine is herborist en informaticus en werkt als analist-programmeur bij een multinational. Ze houdt van bomen die een beetje scheef staan, van wegen die niet rechtdoor gaan en van mensen met een hoekje af.