Kinderen van gisteren

(11 klantbeoordelingen)

17,95

Titel: Kinderen van gisteren
Auteur: Knisper Fogata
ISBN: 9789493158542
Verschenen: 19-04-2023
Leverbaar: direct
Levertijd: circa 2 werkdagen

Inkijkexemplaar
Ook verkrijgbaar als e-book

Omslagontwerp: Anaïd Haen

Beschrijving

Het is eind jaren vijftig, begin zestig van de vorige eeuw. Kleuterjuf Ruth heeft haar hart verloren aan het kinderrijke arbeidersgezin Vervaeke. Af en toe gaat Ruth op huisbezoek bij haar leerlin­gen en ze beseft dat het bijna onmogelijk is voor de ouders om alle dagen te voorzien in het nodige voor hun kinderen. Het gezin put echter kracht uit het geloof en de onderlinge band tussen de kinderen zorgt voor vele bijzondere, zowel grappige als trieste, maar vooral warme momenten.

In deze tijd van digitalisering is het moeilijk voor te stellen hoe het leven er toen uitzag. Voor ouderen is dit biografische verhaal wellicht herkenbaar, voor de jongere generaties biedt het een inkijkje in de levens van ouders of grootouders. Kinderen van gisteren van Knisper Fogata is een heerlijk boek om in weg te dromen!

Diverse

Op 19 april 2023 is Kinderen van gisteren, het tweede boek van Knisper Fogata bij CPR verschenen. In deze realistische roman blikt de schrijfster terug op de jaren zestig van de vorige eeuw, een periode waarin heel veel veranderde ten opzichte van de tijd van voor de twee wereldoorlogen. De lezer ziet door de ogen van de kinderen van het gezin Vervaeke en die van kleuterjuffrouw Ruth, hoe oude gewoonten langzaam maar zeker plaatsmaakten voor nieuwe. In Kinderen van gisteren speelt geloof een grote rol, iets waar in het in de huidige, turbulente tijden nogal eens aan ontbreekt.

Het boek is geïllustreerd met een aantal foto’s die op prachtige wijze het tijdsbeeld weergeven.

Extra informatie

Gewicht 836 g
Afmetingen 21 × 15 × 4,2 cm

11 beoordelingen voor Kinderen van gisteren

Powered byCusRev
4,8
Gebaseerd op 11 beoordelingen
5 sterren
81
81%
4 sterren
18
18%
3 sterren
0%
2 sterren
0%
1 ster
0%
  1. Ann-Sophie Sleeuwaert

    Knap gedaan, Knisper Fogata!
    Je beschrijft hier een tijd en wereld die mij volledig vreemd zijn. Of toch niet… Ik merk wel wat gelijkenissen met de tijd waarin mijn ouders opgroeiden. Confronterend en verhelderend! En dat in een heel vlot leesbare schrijfstijl. Ik heb ervan genoten en kijk alvast uit naar je volgend werk.

  2. Elsbeth

    Een mooi boek en makkelijk leesbaar. De tijd en beleving van toen worden gevoelvol omschreven; als lezer wordt je ‘meegenomen’ in het verhaal. Ik heb ervan genoten!

  3. Anke Bogaerds

    Een interessant verhaal. Goed geschreven en gedrukt in een, voor mij, gemakkelijk te lezen letter.
    De wereld die wordt beschreven is mij eigenlijk onbekend. Gelovig katholiek, internaten en vakantiekolonies kwamen in mijn protestantse dorp in Nederland niet voor.
    Daarom: een boeiend boek en zeker het lezen waard!

  4. Nico Lahaye

    Ik heb het boek “Kinderen van gisteren” van uw uitgeverij graag gelezen.

    Ik was eigenlijk een beetje gecharmeerd door enkele gelijkenissen tussen dat gezin en het gezin waar ik zelf uit kom. Ook ik groeide op in een gezin van 7 kinderen, als oudste. En het was een heel katholiek gezin, met volle overtuiging en met veel consequenties, positief en negatief. De samenhang tussen broers en zussen, dat was in dat gezin blijkbaar nog sterker dan bij ons thuis.

    Maar evenzeer trof mij de verschillen. Dat gezin Vervaeke was nog veel feller, extremer zelfs, katholiek dan wat ik kende. Een nogal uitzonderlijke situatie, die wel overtuigend werd verhaald in het boek, vind ik. En de armoede die daar heerste, dat kende ik zeker niet uit ervaring, en dat maakte wel een indruk op mij; ook de manier waarop ze daarmee omgingen en er door geraakten.

    Ik vind het een overtuigend soort getuigenverslag, a.h.w. een documentaire over zo’n gezin. Een tijdsdocument van een gezinssituatie uit een (toch nog niet zo heel lang) voorbije periode. Zonder hoge literaire ambities is het toch een vlot verteld verhaal. Het perspectief van de lerares, een buitenstaander die toch ook betrokken was, speelt daar zeker ook een rol in.

  5. Patrick Van den Abbeele

    Prachtig tijdsbeeld van een zeldzame familie.

  6. Niesje Stelwagen

    Voor mij ligt een mooi boek, getiteld ‘Kinderen van gisteren’. Het is geschreven door Knisper Fogata, wat betekent: knisperend houtvuur. Zo wil de schrijfster zijn. Als een gezellig kampvuur dat mensen aantrekt en uitnodigt om rustig van elkaar te genieten. Rond het knisperend, brandend hout worden verhalen verteld, ervaringen gedeeld en kunnen we wegdromen.

    De schrijfster heeft de gave om je helemaal mee te nemen in het verhaal over het arme, kinderrijke en streng katholieke arbeidersgezin Vervaeke. De rol van de jonge, bedachtzame en sympathieke kleuterjuffrouw Ruth is daarin van grote betekenis.

    Het gezin woont in een kleine rijtjeswoning in het gehucht Terjoden, niet ver van de stad Aalst, in de provincie Oost-Vlaanderen. De gebeurtenissen spelen zich af tussen eind jaren ’50 en begin jaren ’60 van de vorige eeuw. Vader Bert is arbeider en wil zich opwerken. Hij moet hiervoor wel studeren ’s avonds, na zijn lange werkdagen en in de drukte van een groter wordend gezin. Hij en zijn vrouw Godelieve krijgen zeven kinderen die in leven blijven. Het valt niet mee om de eindjes aan elkaar te knopen. Bovendien heeft moeder Godelieve geen sterke gezondheid, waardoor soms ‘oplossingen’ worden bedacht die voor de oudste kinderen zeer ingrijpend zijn: vakantiekolonies, internaten…

    Juffrouw Ruth heeft bijna ieder jaar een kindje Vervaeke in haar klas. Doordat zij op huisbezoek gaat bij haar leerlingen, leert zij het gezin beter kennen. Het valt haar op hoe de kinderen al van jongs af aan hun moeder helpen met huishoudelijke karweitjes en voor de kleintjes zorgen. Ook vindt zij het heel bijzonder hoe de kinderen met elkaar omgaan. Ze zijn er voor elkaar en komen op voor elkaar. Gaandeweg krijgt dit gezin een speciale plaats in het leven van Ruth. Ze komt er geregeld op bezoek en schrijft hierover in haar dagboek. De Vervaekes zijn ook erg op haar gesteld. Godelieve en Ruth worden vriendinnen en de oudste kinderen kunnen goed met haar praten en storten soms hun hart bij haar uit. Zij weten dat ze haar blindelings kunnen vertrouwen.

    ‘Kinderen van gisteren’ is prachtig geschreven en het leest vlot. De verhalen – vaak ontroerend en aangrijpend, maar ook wel eens heel grappig – getuigen van een groot inlevingsvermogen van de auteur. De achtergrondinformatie over vader Bert en moeder Godelieve, hun ouders en andere familieleden vind ik heel boeiend en de oude foto’s maken het boek extra mooi.

    Graag wil deze biografie van Knisper Fogata van harte aanbevelen.

    Niesje

  7. Francine

    Kinderen van gisteren ( Knisper Fogota )
    Wat een ontroerend , meeslepend verhaal ! Volgens mij autobiografisch geschreven door Liza , derde oudste dochter , met als rode draad de liefde en de zorg voor elkaar , soms noodgedwongen door het grote gezin … En die blijft levenslang , ook nu nog … het gezin is en blijft een CLAN … ontroerend mooi !
    Familie Vervaeke moest zo zuiver mogelijk leven , zichzelf pijnigen om kinderen van God te kunnen zijn . Voor de meisjes is het een prioriteit opgenomen te worden in de kerkgemeenschap ,daardoor stellen ze hoge verwachtingen …
    Een groot gezin was geen ‘zegen’ , noch voor de kinderen , noch voor de ouders , die geen blijf wisten met zoveel nakomelingen en oplossingen moesten zoeken zoals vakantiekolonies ( niet altijd leuk ) , internaten ( soms tragisch ) …
    De papa uitte zijn onmacht soms in een ‘onpsychologische’ aanpak met verwijten van ‘dom zijn’ die pijnlijk aankwamen bij de kinderen . Hem immiteren was hun uitlaatklep … Zijn groot probleem was frustratie want telkens hij zijn geliefde goed ‘vastpakt’ ,raakt ze zwanger … en geboortebeperking wordt door het geloof niet toegelaten … Hoe onzinnig en spijtig …
    Waar geen rekening mee gehouden wordt ,is dat elke zwangerschap of miskraam een aanval is op het tere lichaam van de mama . Zij is de dupe , al is ze in wezen een sterke vrouw . En zo waren er vele , zoals mijn grootmoeder die ook 10 kinderen ‘kreeg’ en ze grootbracht op een boerderij … mijn mama als jongste .
    Een lichtpunt : Moeder Vervaeke durft het aan ,in samenspraak met de gynaecoloog , een brief te richten aan de Bisschop ! Ze kreeg toelating tot anticonceptie ! Grote vraag : waarom werd dat niet algemeen toegelaten voor de overtuigde gelovigen ?
    De kinderen gaan voor elkaar door het vuur . Of ze samen op school zijn , op internaat , op kolonie , op stap gaan spelen in de wijk ,… ze ‘klitten’ aan elkaar !
    Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik las dat ze op zondag naar de Marcelinoclub gingen om bij Andy ‘the leader of the band’ te zijn die in het weekend op internaat moest blijven …
    Andy ,de oudste, de nuchterste van het gezin, wijs, hulpvaardig, gaat door het vuur voor allemaal , is ook de meest kritische ,met een groot eerlijkheidsgevoel . Kritisch t.o.v.de ouders, de school,het internaat . Hij durft zich overal verzetten, maar wordt steeds opnieuw gestraft. Zijn sterk karakter zal nog vele malen gesterkt worden maar ik kreeg koude rillingen in zijn plaats . Nog steeds is hij de trouwe , GROTE broer , dat is me nu nog duidelijker ! Zijn mooiste zet was het opstel over de ontplofte school ( wat een fantasie ) , met als formidabel resultaat dat pater Bienvenu zich realiseerde dat hij als Franciscaan de armen en zwakken moest beschermen i.p.v. hen te straffen …
    Een zegen voor het gezin was kleuterjuf Ruth , toegewijde leerkracht , steun en toeverlaat van de mama , de kinderen en vooral Andy ,die veel vertrouwen en (verdiend ) respect toonde voor haar . Zij kan hem ook temperen als dat nodig bleek .
    Schitterend ook dat een noveen gedaan wordt om Ruth zwanger te krijgen . De HCornelis heeft Steventje gered , dus zal hij dat nu ook wel klaarspelen . Als het zover is , moet God bedankt worden , wat een rotsvast geloof !
    Het overlijden van Hermanneken , het veel te vroeg geboren broertje , krijgt een positieve wending want hij zal de voorspreker zijn , de bemiddelaar bij God , een engel …
    Toch wankelt Lina , die teleurgesteld is als ze God niet voelt in haar hart na haar Pl Communie …
    Een memorabele paragraaf in de nota’s van Ruth lees ik op p 264 : Misschien …
    Knisper Fogota heeft een titanenwerk verricht om de herinneringen , dialogen , details te bundelen tot een aangrijpend verhaal . Het is belangrijk ervaringen te delen , Liza . De puzzel is goed gelegd . Proficiat ! Prachtige foto’s versterken het verhaal .
    Errata : p50 waar men zich verkleedT / p 218 par 2 ervaarde / p 284 hij wees hen erop

  8. Wilma Plokker

    Intrigerend en zeer boeiend verhaal over het van religie doorweven leven van een arbeidersgezin op de buiten in de arme streek rond Aalst rond de zestiger jaren van de vorige eeuw.
    Mooi om te lezen hoe de moeder erin slaagt om, ondanks de niet altijd zo rooskleurige omstandigheden, een sterke gezinsband te scheppen. Hoe de 7 kinderen voor elkaar opkomen en het gezin een echte eenheid vormt.
    De belangrijke plaats die de gezins- en familietradities innemen en de rol die de ruimere familie, zoals opa’s en oma’s, tantes en nichten en neven daarin ook spelen.
    Saamhorigheid, creativiteit, strijdvaardigheid en een rotsvast vertrouwen op een goede afloop.
    De foto op de achterkaft is heel goed gekozen!
    Ik kijk uit naar meer boeken van deze schrijfster!

  9. Lucie

    Dit boek boeide van begin tot einde.
    Hoe het er in dat gezin aan toe ging kan je je zo levendig voorstellen. Veel dingen herkende ik uit mijn eigen kindertijd. Hier werd ik echter meegenomen in een heel ander verhaal van een diep gelovig, kinderrijk gezin en de moeilijkheden die ze moesten overwinnen. Hoe het diep gelovig zijn van de ouders voor een groot deel de manier van handelen bepaalde en dan ook het gedrag van de kinderen. Hoe het soms van ontmoetingen met buitenstaanders afhing om op de gepaste tijd toch een steuntje in de rug te krijgen om verder te kunnen.
    Je voelt ook de onderlinge liefde van de kinderen voor elkaar.
    De schrijfster geeft je het gevoel dat je ergens meekijkt , dat je toeschouwer bent.
    Dit boek is een aanrader en ik ga zeker nog boeken zoeken van Knisper Fogata.

  10. Marie-Claire

    Deze schrijfster weet je van bij het begin te boeien en te betrekken bij de belevenissen van de huisgezin Vervaeke. Het is alsof je zelf in dat huisgezin geboren werd en zo alles van dichtbij kon meemaken. De beschrijving van hoe het er in die tijd aan toe ging, de dokter en de pastoor die het voor het zeggen hadden zie ik nog zo voor mij. Ik ben zelf van een generatie voordien en beleefde alles dus nog intenser. Van deze schrijfster wil ik graag nog meer boeken lezen, want ze beschrijft al de gebeurtenissen alsof het vandaag gebeurde en je het echt meebeleeft.

  11. Else

    Geboeid heb ik dit boek van Knisper Fogata gelezen. Een nieuwe ervaring voor mij om van binnen uit te lezen hoe een zeer gelovig Katholiek gezin eind 50-er en begin 60-er jaren leefde, ook met alle ups en downs die horen bij de post-oorlog generatie.
    De schrijfster verbloemt niet hoe hun ouders met regelmatig weinig vertoon van pedagogisch inzicht, zich toch volledig inzetten om hun kinderen goed op te voeden in hun tijd. De kinderen krijgen duidelijk normen en waarden mee die strenger zijn dan wat gemiddeld gold.
    Het is inderdaad alsof je om een kampvuur luistert/leest in hoe 7 kinderen werden opgevoed terwijl de moeder regelmatig een zwakke gezondheid had. Treffend is hoe sterk de onderlinge band van de kinderen is. Hun toewijding aan elkaar en hun gezin is heel groot.
    Het boek heb ik echt met plezier gelezen en ik vond het jammer toen het uit was – zo benieuwd was ik hoe het verder gegaan was in de levens van deze 7 kinderen en hun ouders.
    Ik kan het boek van harte aanraden voor een ieder die meer wil weten over hoe het leven in die tijd was in een gelovig katholiek gezin in België of naar ik vermoed de Zuidelijkste provinciën van Nederland.”

Een beoordeling toevoegen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *